Artykuł napisany w Luty, 2014

Kontrakty długoterminowe

Napisany przez ukazał się dnia 17 lutego 2014 w Rzeczpospolita | 0 komentarzy

Kontrakty długoterminowe

KIEDY STOSOWAĆ PRZEPISY DOTYCZĄCE KONTRAKTÓW DŁUGOTERMINOWYCH Niezakończone na dzień bilansowy usługi o okresie realizacji dłuższym niż 6 miesięcy podlegają szczególnym zasadom ustalania przychodów i kosztów. Jeśli ich wartości nie są istotne w całości działalności,firma może stosować uproszczenia. Zgodnie z art. 34a ust. 1 ustawy o rachunkowości (dalej: uor), regulacje dotyczące umów długoterminowych stosuje się, jeśli spełnione są łącznie następujące warunki: zawarto umowę o usługę(nie tylko budowlaną), okres realizacji umowy jest dłuższy niż 6 miesięcy, umowa jest wykonana na dzień bilansowy w istotnym stopniu, umowa nie jest zakończona na dzień bilansowy, możliwe jest wiarygodne ustalenie stopnia zaawansowania usługi oraz jej całkowitego kosztu. Jeśli te warunki nie są spełnione, to – co do zasady – niezakończona na dzień bilansowy usługa powinna być rozliczana tak, jak produkcja w toku. Jednak zdarza się, że nawet w sytuacji, gdy umowa jest zawarta na okres krótszy niż 6 miesięcy, jednostki rozliczają ją jako umowę długoterminową. Takie podejście będzie prawidłowe tylko pod warunkiem, że jest to odpowiednio uzasadnione na przykład koniecznością realizacji zasady zapewnienia prawdziwego i rzetelnego obrazu sytuacji finansowej i majątkowej jednostki. Kwestią niejednoznaczną jest sposób liczenia 6 – miesięcznego okresu realizacji umowy. Wątpliwości dotyczą tego, czy okres ten liczyć od daty zawarcia umowy, czy od daty faktycznego rozpoczęcia wykonywania prac. Tym bardziej, że możliwe są sytuacje, że koszty wykonania umowy ponoszone są znacznie wcześniej niż podpisanie umowy. Koszty poniesione przed zawarciem umowy związane z realizacją jej przedmiotu zaliczane są do aktywów, jeżeli pokrycie w przyszłości tych kosztów przychodami uzyskanymi od zamawiającego jest prawdopodobne. Jak liczyć Najczęstszym chyba rozwiązaniem jest takie, w którym strony określają w umowie termin, w ciągu którego wykonawca rozpocznie realizację prac. Ponadto czasami umowy przewidują sankcje dla wykonawcy za nierozpoczęcie robót w czasie ustalonym w umowie. Jeśli wykonawca rozpocznie prace dosłownie w dniu wyznaczonym umową (np. nastąpi przekazanie terenu budowy), nie ma problemu. Jeśli nie – termin rozpoczęcia sześciomiesięcznego okresu realizacji umowy powinno liczyć się od daty zawarcia umowy.Gdyby za moment rozpoczęcia realizacji umowy przyjąć okres przed jej zawarciem, ale odpowiadający chwili poniesienia pierwszych wydatków, to nie znajdowałyby one odpowiedniego przełożenia na odpowiadające im, zaplanowane przychody. Ustawa o rachunkowości również pod względem rozliczania kosztów przewiduje, że mają one być rozliczane za okres od jej zawarcia. Ani KRS nr 3, ani MSR nr 11, nie przewidują żadnych terminowych ograniczeń co do uznawania umowy za długoterminową.To odróżnia je od przepisów ustawy o rachunkowości. Jeśli czas realizacji zakontraktowanych prac jest dłuższy niż 6 miesięcy, to wobec istotnego stopnia zaawansowania tych prac na dzień bilansowy. jednostka powinna dla celów bilansowych zastosować przepisy dotyczące ujmowania przychodów i kosztów z tytułu niezakończonej usługi długoterminowej. Standard doprecyzowuje Krajowy Standard Rachunkowości nr 3 „Niezakończone usługi budowlane” reguluje sposób ujmowania w księgach umów o usługę budowlaną. Standard określa – zgodnie z przepisami uor – zasady ustalania przychodów i kosztów z niezakończonych umów o usługi budowlane, a także zasady prezentacji i ujawniania informacji o nich w sprawozdaniach finansowych. Określając moment ujęcia przychodów i kosztów z niezakończonych umów o usługi budowlane KSR nr 3 opiera się na zasadach ogólnych oraz na przepisach szczegółowych zawartych w art. 34a, 34c i 34d uor. Standard zawiera ponadto praktyczne wskazówki i przykłady objaśniające stosowanie zasad. Ustawa o rachunkowości reguluje zasady ustalania przychodów i kosztów z wszelkiego rodzaju niezakończonych umów o usługi, w tym budowlane.Natomiast  zakres KSR nr 3został ograniczony wyłącznie do umów o usługi budowlane. Natomiast zasady ustalania przychodów i kosztów zawarte w standardzie zaleca się odpowiednio stosować także do innych usług o podobnym charakterze (np. do ustalania przychodów i kosztów z długoterminowych umów o usługi informatyczne (oprogramowanie), projektowe, geologiczne, naukowo – badawcze). Czy tylko budowlane Wprawdzie w punkcie II.2 KSR nr 3 zaleca się go„…odpowiednio...

Więcej

Badanie pozycji zapasy w sprawozdaniu finansowym jednostki

Napisany przez ukazał się dnia 10 lutego 2014 w Rzeczpospolita | 1 komentarz

Badanie pozycji zapasy w sprawozdaniu finansowym jednostki

Badanie pozycji zapasy w sprawozdaniu finansowym jednostki  Definicje i prezentacja w sprawozdaniu finansowym Pozycja zapasy w sprawozdaniu finansowym obejmuje następujące kategorie: Materiały Półprodukty i produkty w toku Produkty gotowe Towary Materiały to aktywa nabywane lub wytwarzane we własnym zakresie przeznaczone do zużycia jako surowce do wytwarzania produktów (wyrobów, robót i usług) albo na cele ogólnogospodarcze, reklamy bądź reprezentacji. Na równi z materiałami winny traktowane być także opakowania nawet te, które są przeznaczone do wielokrotnego używania. Za materiały uważa się także zwierzęta nabyte z przeznaczeniem do uboju, pozostające na stanie na dzień bilansowy. Ponadto stanowiące własność jednostki zapasy materiałów i opakowań, znajdujące się w jej magazynach lub poza jednostką (składowane przejściowo w obcych magazynach). Oraz tak zwane materiały w drodze, tj. zafakturowane przez sprzedawcę lecz jeszcze niedostarczone, na które brakuje dowodów potwierdzających ich przyjęcie do magazynu. Pozycja B.I.1 w sprawozdaniu finansowym Półprodukty i produkty w toku – Półprodukty to wytworzone przez jednostkę wyroby , które przeszły określone, technologicznie zamknięte fazy produkcji, przeznaczone głównie do montażu lub przerobu w dalszych fazach wytwarzania produktu gotowego w danym zakładzie produkcyjnym, jako elementy składowe tego produktu. Produkty w toku to produkty rozpoczęte, niezakończone pod względem technologicznym, znajdujące się nadal w toku produkcji, wymagające dalszej obróbki. Pozycja B.I.2 w sprawozdaniu finansowym Produkty gotowe to wytworzone przez jednostkę produkty niepodlegające dalszej obróbce w prowadzonym przez nią zakładzie, odpowiadające określonym normom technicznym, jakościowym i handlowym, przyjęte przez kontrolę odbioru jakościowego, przeznaczone do sprzedaży odbiorcom zewnętrznym lub we własnych placówkach handlowych. Wykazuje się tu także występujące na dzień bilansowy zwierzęta niekwalifikujące się do środków trwałych oraz materiałów w gospodarstwach zajmujących się produkcją zwierzęcą, a także artykuły przetwórstwa rolnego i wytworzone we własnym zakresie produkty produkcji roślinnej. Pozycja B.I.3 w sprawozdaniu finansowym Towary to znajdujące się w magazynie jednostki, a także towary znajdujące się w drodze tzn. zafakturowane lecz jeszcze niedostarczone. Ujmuje się tu także towary znajdujące się poza jednostką, przejściowo składowane w obcych magazynach na przykład pozostawione do dyspozycji jednostki w wyniku zgłoszonej przez kontrahenta reklamacji albo przekazane przez jednostkę do przerobu obcego. Wśród towarów mogą znaleźć się grunty, nieruchomości lub prawa majątkowe nabyte z przeznaczeniem do sprzedaży (np. grunty w firmach deweloperskich). Pozycja B.I.4 w sprawozdaniu finansowym Zaliczki na dostawy – to zaliczki wypłacone kontrahentom na poczet dostawy towarów, materiałów, produktów, w tym usług obcych, które do dnia bilansowego pozostały nierozliczone. Pozycja B.I.5 w sprawozdaniu finansowym Badanie oparte na ryzyku Zgodnie z Krajowym standardem rewizji finansowej nr 1 „Ogólne zasady badania sprawozdań finansowych” (KSRF 1) przeprowadzone przez biegłego rewidenta badanie służące uzyskaniu podstaw do wyrażenia przez niego opinii ma za zadanie potwierdzenia wiarygodności danych (stwierdzeń), zarówno liczbowych jak i słownych zawartych w sprawozdaniu finansowym i ich zgodności z wiążącymi jednostkę zasadami (polityką) rachunkowości. W szczególności bezpośredniego potwierdzenia wymaga wiarygodność następujących stwierdzeń: Istnienia na dzień bilansowy aktywów i pasywów; Sprawowania kontroli aktywów i pasywów; Prawidłowości wyceny aktywów i pasywów; Prezentacji we właściwych częściach sprawozdania finansowego aktywów i pasywów. Dotyczy to każdej pozycji sprawozdania finansowego, zatem w jednostkach które posiadają zapasy konieczne będzie potwierdzenie: Istnienia na dzień bilansowy zapasów; Sprawowania kontroli zapasów; Prawidłowości wyceny zapasów; Prezentacji we właściwych częściach sprawozdania finansowego zapasów. Plan badania i program badania uwzględniające etapy badania czyli: badanie wstępne i badanie końcowe, powinny być skonstruowane w taki sposób, aby uzyskać potwierdzenie powyższych stwierdzeń. Ryzyko dotyczące zapasów może być wypadkową takich ich atrybutów jak: ilość, cena, przydatność, rotacja i wiekowanie, sytuacja na rynku danego produktu. Już na etapie planowania badania należy uwzględnić konieczność udziału w inwentaryzacji zapasów. Jak rozpoznać czy zapasy to kwestia pierwszoplanowa czy drugoplanowa w danym przedsiębiorstwie i tym samym jak oszacować związane z nimi ryzyko? Kluczowa będzie istotność tej pozycji w całym sprawozdaniu...

Więcej