Artykuł napisany w Wrzesień, 2015

ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA INWENTARYZACJĘ

Napisany przez ukazał się dnia 9 września 2015 w Rzeczpospolita | 0 komentarzy

ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA INWENTARYZACJĘ

Pracownik odpowie za braki, nie za inwentaryzację jako procedurę INWENTARYZACJA | Odpowiedzialność za spis z natury spoczywa na kierowniku jednostki. Nie można jej scedować na biuro rachunkowe. Nie zwolni go także powierzenie składników majątku osobom zatrudnionym w firmie. Przepisy bilansowe mówią wprost, że za inwentaryzację w firmie odpowiedzialny jest kierownik jednostki. Czy są jednak wyjątkowe okoliczności, które zwalniają go odpowiedzialności za inwentaryzację? Czy będzie tak w przypadku, gdy pracownicy firmy odpowiadają materialnie za zapasy w magazynie? – pyta czytelnik. Inwentaryzacja jest jedną z obowiązkowych procedur w firmach. Co do zasady jest przeprowadzana na dzień bilansowy i ma na celu ustalenie wartości stanu aktywów i pasywów wskazanymi dla poszczególnych ich rodzajów metodami na określony dzień. Ustawa o rachunkowości (dalej: uor) w rozdziale 3 określa terminy oraz metody przeprowadzenia inwentaryzacji patrz tabela. Sposoby inwentaryzacji to: spis z natury, potwierdzenie sald, weryfikacja do odpowiednich dokumentów. Jaką metodą inwentaryzować Metoda inwentaryzacji Rodzaj składników aktywów/pasywów spis ilości z natury, wycena tych ilości, porównanie wartości z danymi ksiąg rachunkowych oraz wyjaśnienie i rozliczenie ewentualnych różnic   ·         aktywa pieniężne (z wyjątkiem zgromadzonych na rachunkach bankowych), ·         papiery wartościowe w postaci materialnej, ·         rzeczowe składniki aktywów obrotowych, ·         środki trwałe ·         nieruchomości zaliczone do inwestycji, ·         maszyny i urządzenia wchodzące w skład środków trwałych w budowie otrzymanie od banków i uzyskanie od kontrahentów potwierdzeń prawidłowości wykazanego w księgach rachunkowych jednostki stanu tych aktywów oraz wyjaśnienie i rozliczenie ewentualnych różnic   ·         aktywa finansowe zgromadzone na rachunkach bankowych lub przechowywane przez inne jednostki, w tym papierów wartościowych w formie zdematerializowanej, ·         należności, w tym udzielone pożyczki, ·         powierzone kontrahentom własne składniki aktywów porównanie danych ksiąg rachunkowych z odpowiednimi dokumentami i weryfikacja wartości tych składników   ·         środki trwałe, do których dostęp jest znacznie utrudniony, ·         grunty oraz prawa zakwalifikowane do nieruchomości, ·         należności sporne i wątpliwe, a w bankach również należności zagrożone, ·         należności i zobowiązania wobec osób nieprowadzących ksiąg rachunkowych, ·         z tytułów publicznoprawnych, ·         aktywa i pasywa niewymienione powyżej oraz wymienione powyżej, jeżeli przeprowadzenie ich spisu z natury lub uzgodnienie z przyczyn uzasadnionych nie było możliwe –   Niekoniecznie co roku Termin i częstotliwość inwentaryzacji, uważa się za dotrzymane, jeżeli inwentaryzację: składników aktywów – z wyłączeniem aktywów pieniężnych, papierów wartościowych, produktów w toku produkcji oraz materiałów, towarów i produktów gotowych, określonych w art. 17 ust. 2 pkt 4 uor – rozpoczęto nie wcześniej niż 3 miesiące przed końcem roku obrotowego, a zakończono do 15 dnia następnego roku a ustalenie stanu nastąpiło przez dopisanie lub odpisanie od stanu stwierdzonego drogą spisu z natury lub potwierdzenia salda – przychodów i rozchodów (zwiększeń i zmniejszeń), jakie nastąpiły między datą spisu lub potwierdzenia a dniem ustalenia stanu wynikającego z ksiąg rachunkowych, przy czym stan wynikający z ksiąg rachunkowych nie może być ustalony po dniu bilansowym; zapasów materiałów, produktów gotowych i półproduktów znajdujących się w strzeżonych składowiskach i objętych ewidencją ilościowo-wartościową – przeprowadzono raz w ciągu 2 lat; zapasów materiałów (opakowań) objętych ewidencją wartościową w punktach obrotu detalicznego jednostki przeprowadzono raz w roku; zapasów drewna w jednostkach prowadzących gospodarkę leśną – przeprowadzono raz w roku. Zgodnie z art. 27 uor, przeprowadzenie i wyniki inwentaryzacji należy odpowiednio udokumentować i powiązać z zapisami ksiąg rachunkowych. Ujawnione w trakcie inwentaryzacji różnice między stanem rzeczywistym a stanem wykazanym w księgach rachunkowych należy wyjaśnić i rozliczyć w księgach rachunkowych tego roku obrotowego, na który przypadał termin inwentaryzacji. Kto pełni funkcję Za wykonywanie przepisów dotyczących sprawozdawczości finansowej zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości odpowiada kierownik jednostki. Tym samym odpowiada on również za sprawne przeprowadzenie inwentaryzacji zgodnie z przepisami oraz prawidłowe rozliczenie jej w księgach.  Przez kierownika jednostki rozumie się członka zarządu lub innego organu zarządzającego, a...

Więcej