bdkbr

GDY UMOWA Z BIEGŁYM WYMAGA ZAPŁATY ZALICZKI

Napisany przez ukazał się dnia 7 października 2015 w bdkbr, Rzeczpospolita | 0 komentarzy

GDY UMOWA Z BIEGŁYM WYMAGA ZAPŁATY ZALICZKI

Gdy umowa z biegłym wymaga zapłaty zaliczki EWIDENCJA | Badanie sprawozdania za 2015 r. zakończy się w 2016 r. Ale warunki wykonania usługi ustalone z firmą audytorską mogą przewidywać uiszczenie części jej wynagrodzenia jeszcze w tym roku. Badanie zasadnicze sprawozdania finansowego sporządzonego za rok obrotowy 2015 rozpocznie się już po zamknięciu tego okresu, a więc w roku 2016. Jednak umowy o badanie  są najczęściej zawierane dużo wcześniej – jeszcze w roku 2015. Jest to wynik wymogu, aby umowa o badanie sprawozdania finansowego została zawarta w takim terminie,  aby umożliwić audytorowi między innymi udział w inwentaryzacji majątku spółki. Ponadto istnieją korzyści wcześniejszego podpisania umowy z biegłym: można optymalnie zaplanować terminy badania, omówić problematyczne kwestie itp. Praktyką jest zatem, że umowy o badanie sprawozdania finansowego zawierane są jeszcze przed zamknięciem roku obrotowego, którego dotyczyć będzie to sprawozdanie finansowe. W związku z tym, że pomiędzy datą podpisania umowy a datą zakończenia usługi badania upływa czasem nawet kilka miesięcy, umowa o badanie sprawozdania finansowego często zawiera zapis o konieczności  uiszczenia przez firmę zaliczki na poczet badania sprawozdania finansowego. Zaliczki – co do zasady – dokumentowane są fakturami wystawianymi nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy (art. 106i ust. 2 ustawy o VAT). Zatem zgodnie z przepisami spółka, która wpłaciła audytorowi zaliczkę na badanie sprawozdania finansowego, powinna otrzymać fakturę VAT na tę kwotę,  wystawioną z datą nie późniejszą niż  15 dzień następnego miesiąca. . Taka faktura będzie podstawą do ujęcia w rejestrze zakupów VAT i do odliczenia VAT naliczonego oraz ujęcia w deklaracji VAT. Nie ma natomiast podstaw do ujęcia jej kwoty zaliczki jako kosztu. Nie jest to jeszcze definitywne poniesienie kosztu Zapłacona przez spółkę zaliczka na badanie sprawozdania finansowego powinna zostać ujęta w księgach rachunkowych na koncie rozrachunków z podmiotem, z którym została podpisana umowa o badanie sprawozdania finansowego. Zapisy dotyczące tego zdarzenia będą następujące: Wn „ Rozrachunki z dostawcami” (w analityce: odpowiedni kontrahent) Ma „Rachunek bieżący”. Otrzymaną fakturę zaliczkową należy zaewidencjonować  następująco: Wn „Rozliczenie zakupu”  – wartość netto faktury, Wn „VAT naliczony i jego rozliczenie” – kwota VAT, Ma „Rozrachunki z dostawcami” (w analityce: odpowiedni kontrahent) – wartość brutto faktury. Saldo Wn konta „Rozliczenie zakupu” będzie wykazywało kwotę netto zaliczki wpłaconej na poczet przyszłej usługi. Spółka ma prawo odliczyć VAT od zapłaconej zaliczki po otrzymaniu zaliczkowej faktury VAT. Przykład W październiku 2015 r. spółka podpisała umowę na badanie sprawozdania finansowego za 2015 rok. Wynagrodzenie audytora ustalono na kwotę 25 000 zł. Zapisy umowy przewidują wpłatę zaliczki na poczet badania sprawozdania finansowego w wysokości (netto) 10 proc. przewidzianej ceny. Po podpisaniu umowy spółka zapłaciła zaliczkę oraz otrzymała fakturę VAT wystawioną przez firmę audytorską. Ewidencja księgowa Wpłata kwoty zaliczki na konto kontrahenta – audytora Wn „ Rozrachunki z dostawcami” 3075 zł Ma „Rachunek bieżący” 3075 zł Ujęcie otrzymanej faktury VAT Wn  „Rozliczenie zakupu” 2500 zł Wn  „VAT naliczony i jego rozliczenie” 575 zł Ma „Rozrachunki z dostawcami” 3075 zł. Na dzień bilansowy Na dzień bilansowy usługa badania sprawozdania finansowego nie będzie jeszcze wykonana, więc  kwota zapłaconej zaliczki  nie zostanie do tego czasu rozliczona – ostateczną fakturę audytor wystawi w przyszłym roku, po zakończeniu badania. Jak zatem wykazać zaliczkę w bilansie na 31 grudnia 2015 r.? Saldo Wn konta „Rozliczenie zakupu” spółka powinna wykazać w aktywach bilansu, w pozycji B.I.5. „Zaliczki na dostawy”. Ze względu na przepisy bilansowe, w tym zasadę memoriału oraz zasadę współmierności przychodów i kosztów, oraz to, że badanie sprawozdania finansowego za rok 2015 będzie faktycznie przeprowadzane już w roku 2016, to należy rozważyć utworzenie rezerwy (w postaci biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów) na badanie  sprawozdania finansowego w bilansie sporządzanym na  31...

Więcej

BRAK ZAPŁATY ZA ŚRODEK TRWAŁY A PODATEK ODROCZONY

Napisany przez ukazał się dnia 26 sierpnia 2015 w bdkbr, Rzeczpospolita | 0 komentarzy

BRAK ZAPŁATY ZA ŚRODEK TRWAŁY A PODATEK ODROCZONY

Czy brak zapłaty za środek trwały ma wpływ na podatek odroczony? Czy obowiązek zmniejszania kosztów w związku z ich nieopłaceniem ma skutki w kalkulacji podatku odroczonego? Od 1 stycznia 2013 roku na podstawie art. 24d ust. 1 ustawy oPIT i odpowiednio art. 15b ust.1 ustawy o CIT, w przypadku gdy termin płatności ustalony przez kontrahentów i wykazany na fakturze wynosi nie więcej niż 60 dni a podatnik nie uregulował zobowiązania w ciągu 30 dni od upływu terminu płatności, to  jest on zobowiązany do korekty kosztów uzyskania przychodu. . Korekta kosztów uzyskania przychodu powinna zostać uwzględniona w miesiącu, w którym upływa te 30 dni. Natomiast w sytuacji, gdy termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, to na podstawie art. 24d ust. 2 ustawy o PIT i art. 15b ust. 2 ustawy o CIT, podatnik jest zobowiązany  rozliczyć korektę kosztów uzyskania przychodów z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów podatkowych. Ponadto jeśli w miesiącu, w którym powinna zostać zrobiona korekta kosztów, podatnik nie ponosi kosztów podatkowych lub poniesione koszty były niższe niż kwota korekty, o którą mają zostać pomniejszone, podatnik jest zobowiązany do zwiększenia przychodów podatkowych o kwotę, o którą nie pomniejszył kosztów. W momencie uregulowania zapłaty możliwe jest ponowne zaliczenie kwot do kosztów uzyskania przychodów. Dotyczą też amortyzacji Uregulowania dotyczące korekty kosztów uzyskania przychodów dotyczą również kosztów amortyzacji. Z kosztów uzyskania przychodów powinna być odpowiednio „wyjmowana” ta część kosztów amortyzacji, która odpowiada nieopłaconej części zobowiązania z tytułu zakupu środka trwałego. Terminy korekt są takie same, jak w przypadku pozostałych zakupów. Zatem jeśli ustalony przez kontrahentów i wykazany na fakturze termin płatności wynosi nie więcej niż 60 dni, to podatnik jest zobowiązany do korekty kosztów amortyzacji jeśli nie uregulował zobowiązania w ciągu 30 dni od upływu terminu płatności. Korekta kosztów amortyzacji (niezaliczenie odpisów do kosztów podatkowych) powinna zostać rozliczona w miesiącu, w którym upływa te 30 dni. Gdy termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, to podatnik jest zobowiązany skorygować koszty amortyzacji z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty odpisów amortyzacyjnych do kosztów podatkowych. Stanowią o tym art. 24d ust. 6 ustawy o PIT i art.15b ust. 6 ustawy o CIT. Różnice przejściowe Korekta kosztów niezapłaconych w terminach określonych w ustawach podatkowych dotyczy jedynie kosztów w ujęciu podatkowym, dla celów kalkulacji podatku dochodowego. Przepisy o rachunkowości nie zawierają takich regulacji. Dla celów bilansowych obowiązuje zasada memoriału, zatem bilansowo nie ma potrzeby wyksięgowywania kosztów. Wystąpi zatem różnica przejściowa. Kwoty kosztów podatkowych korygowanych z powodu niezapłaconych zobowiązań wymagają uwzględnienia przy ustalaniu odroczonego podatku dochodowego. Przykład 15 czerwca 2014 r. spółka  kupiła środek trwały (samochód) za kwotę netto 60 000 zł. (VAT 13 800 zł). Termin płatności ustalony na fakturze to 30 dni i upłynął 15 lipca 2014 r. W lipcu rozpoczęto amortyzację pojazdu. Miesięczne umorzenie: 20 proc. x 60 000/12 = 1000 zł. W kosztach (bilansowych i podatkowych) roku 2014 ujęto w kosztach amortyzację w kwocie: 6 x 1000 zł. = 6000 zł. Do dnia bilansowego (31 grudnia 2014 r.) zobowiązanie nie zostało uregulowane. W związku z tym z kosztów podatkowych wyeliminowano kwotę 6000 zł. Tym samym powstała różnica przejściowa pomiędzy wartością bilansową a podatkową środka trwałego (wartość bilansowa samochodu < wartość podatkowa). Na koniec roku spółka sporządziła kalkulację podatku odroczonego. Rozpoznając różnicę pomiędzy wartością bilansową i wartością podatkową środka trwałego utworzyła aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego. Wartość bilansowa środka trwałego: 60 000 zł – 6000 zł. = 54 000 zł. Wartość podatkowa środka trwałego: 60 000 zł. Różnica przejściowa (WB – WP) = 54 000 zł – 60 000 zł. = – 6000 zł. Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego: 19 proc. x 6000 =...

Więcej